160.ต้นหว้า

ชื่อวิทยาศาสตร์ Eugenia cumini Druce
ชื่อวงศ์ MYRTACEAE
ชื่ออื่นๆ มะห้า มะเกี่ยวแขก ห้าขี้แพะ


ลักษณะทั่วไป หว้า เป็นผลไม้ยืนต้น ลำต้นตรงสูงประมาณ 5-12เมตร การแตกกิ่งเป็นมุมแหลม ปลายกิ่งตั้ง กระจายกิ่งกลางลำต้นขึ้นไป
ผิวเปลือก เปลือกของลำต้นชั้นนอกมีสีเทาขาว ผิวขรุขระ เปลือกไม่หลุดลอกออกเป็นแผ่น
ใบ ใบเป็นใบเดี่ยว เกิดเป็นคู่อยู่ตรงข้ามระนาบเดียวกัน แผ่นใบรูปไข่รี โค้งมน ปลายใบมน ผิวใบเรียบลื่น
ดอก ดอกเป็นช่อเกิดตามปลายกิ่งมีมาก ดอกคล้ายไข่มด
ผล เป็นผลสดเป็นช่อเมื่อสุก มีสีม่วงดำ ผิวเรียบ เนื้อฉ่ำน้ำ รสฝาด หรือหวานปนฝาด เมล็ดกลมสีขาว
การขยายพันธุ์ ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

หว้าจะขึ้นได้ดีกับดินทุกชนิด ชอบแสงแดดจัดและความชื้นปานกลาง

159.ต้นทิลแลนเซีย

Tillandsia/ทิลแลนด์เซีย หรือ ทิลแอนด์เซีย ผมชอบใช้ชื่อไทยชื่อแรก ส่วนชื่อไทยชื่อหลังมีคนใช้เช่นกัน ก็ไม่รู้ว่าที่ถูกต้อง ต้องอ่านอย่างไร ต้องถามเจ้าของภาษา เข้าเรื่องดีกว่า ทิลแลนด์เซียเป็นไม้อากาศ คือไม่ง้อวัสดุปลูกใดๆทั้งสิ้น แขวนไว้เฉยๆก็โตได้ เขาเป็นพืชในตระกูลสับปะรด หรือเรียกรวมๆพืชในตระกูลนี้ว่า "บรอมีเลียด (Bromeliad)" ซึ่งเป็นพืชในวงศ์ Bromeliaceae พืชในวงศ์นี้บอกแล้วว่าเป็นสับปะรด(แสดงว่าใช้ได้หมดเลยเพราะเป็นสับปะรด) ได้แก่ สับปะรดที่กินได้ทั้งหมด สับปะรดประดับ และก็เจ้าทิลแลนด์เซียนี่แหล่ะ ชื่อ Tillandsia ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่นายแพทย์ชาวฟินแลนด์ที่ชื่อ Elias Tillands

158.ต้นว่านหางจระเข้

สรรพคุณ

ใบ รสเย็น ตำผสมสุรา พอกฝี

ทั้งต้น รสเย็น ดองสุราดื่มขับน้ำคาวปลา

ราก รสขม รับประทานถ่ายโรคหนองใน แก้มุตกิด

ยางในใบ เป็นยาระบาย

น้ำ วุ้นจากใบ ล้างด้วยน้ำสะอาด ฝานบางๆ รักษาแผลสดภายนอก น้ำร้อนลวก ไฟไหม้ ทำให้แผลเป็นจางลง ดับพิษร้อน ทาผิวป้องกันและรักษาอาการไหม้จากแสงแดด ทาผิวรักษาสิวฝ้า และขจัดรอยแผลเป็น

เนื้อวุ้น เหน็บทวาร รักษาริดสีดวงทวาร

เหง้า ต้มรับประทานแก้หนองใน โรคมุตกิด

157.ต้นกนกลายไทย

กนกลายไทย เป็นพันธุ์ไม้ประดับ ที่มีใบค่อนข้างหนาและสีเขียวเข้ม

รูปใบมีลักษณะของบอนใบไทย โคนใบเว้าลึกแต่ห่าง ตะโพกใบกว้าง

 และค่อยเล็กไปตามปลายใบ ปลายใบแหลม ที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจนักนิยมเล่นไม้ประดับ

เห็นจะเป็นลวดลายกนกลายไทยสีขาวที่อยู่บนใบ อันเป็นศิลปะของไทยมาตั้งแต่ดั้งเดิม

โดยมีฐานของกนกลายไทย เริ่มจากขอบใบและมียอดลายอยู่ที่เส้นกลางใบ

ทแยงไปด้านสะดือใบ เมื่อแตกใบใหม่จะเป็นสีอ่อนและค่อนข้างบอบบาง

โดยไม่มีสีเขียวอยู่เลย แต่เมื่อเจริญขึ้นจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อน และเริ่มแตกลาย

ใบเป็นสีขาวและเขียวแก่เป็นลำดับ ใบมีอายุยาวนาน มีก้านใบที่ค่อนข้างยาวและแข็งแรง บางท่านเรียกติดปากว่า บอนกนกลายไทย

156.ต้นพลับพลึง

ใช้ประโยชน์ได้แทบจะเรียกได้ว่าทั้งต้น
หัว ขับเสมหะ บำรุงกำลัง ขับปัสสาวะ
ใบ แก้เคล็ดขัดยอก แก้ปวดหัว
รากทำให้อาเจียน ตำพอกแผล
ส่วนเมล็ดขับประจำเดือน เป็นยาบำรุง

การเกิดพิษ : รับประทานเข้าไปทำให้อาเจียน ท้องเดิน



ขยายพันธุ์ ใช้วิธีเพาะเมล็ด แยกหน่อ ชอบดินร่วนระบายน้ำได้ดี ความชื้นพอเหมาะ แสงแดดพอประมาณ

155.ต้นประยงค์

 ต้นประยงค์ บางคนอาจจะไม่รู้ว่าหมายถึงสิ่งใด ?"
ต้นประยงค์ มีความกับ วิชาภาษาไทยในระดับม.๖ นี้ในเรื่องใด
ต้นประยงค์ มีข้อมูล ที่แท้จริงเป็นอย่างไรกัน ?
ต้นประยงค์ ลักษณะจำเพาะเพียงเพราะแค่เป็นต้นไม้ธรรมอย่างนั้นหรือ
ต้นประยงค์ กำเนิดและขยายพันธุ์ได้ยากง่ายเพียงใดกันเล่า
ต้นประยงค์ วรรณคดีก็มีต้นประยงค์นี้อยู่ด้วยใช่ไหม
ต้นประยงค์ ประโยชน์ของเจ้าต้นประยงค์นี้ เคยรู้แล้วหรือไม่
ต้นประยงค์ มีเกล็ดความรู้ในเรื่องใบ โปรดเอ่ยที

154.ต้นไทรใบยาว

ชื่อวิทยาศาสตร์:  Ficus annulata
ชื่อวงศ์:  MORACEAE
ชื่อสามัญ:  Banyan Tree

ลักษณะทั่วไป:
    ต้น  เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ลำต้นมีความสูงประมาณ 10-20 เมตร  ลำต้นครงแตกกิ่งก้านเป็นพุ่มทึบ บางชนิดก็เป็นพุ่มโปร่ง มีรากอากาศห้อยลงมาตามกิ่งก้านและลำต้น ผิวเปลือกเรียบสีขาวปนเทา
    ใบ  เป็นใบเดี่ยวแตกออกจากกิ่ง และส่วนยอดของลำต้น ใบออกเป็นคู่สลับกัน ลักษณะใบ ขนาดใบ และสีสรรแตกต่างกันตามพันธุ์
    ฝัก/ผล  แบบมะเดื่อ 1.8 - 3 ซม. ออกเป็นคู่ในซอกใบ รูปไข่ สีเหลืองอมส้มหรือเหลืองอมชมพู มักจะมีจุดสีครีม ก้านผล 1 - 1.5 ซม. อ้วนสั้น ด้านบนมีวงแหวนนูน ด้านล่างและกาบใบรูปสามเหลี่ยมแคบขนาด 4 - 7 มม. 3 กาบ ที่ยอดผล
ฤดูกาลออกดอก:
การปลูก:
    -    ปลูกเป็นไม้กระถางขนาดใหญ่
    -    ปลูกเป็นไม้กระถางเล็กประดับบนโต๊ะทำงาน
    -    ปลูกลงดิน
การดูแลรักษา:  ชอบดินร่วนซุ่ย อยู่ได้ในแดดอ่อนถึงกลางแจ้ง ต้องการน้ำปานกลางถึงมาก
การขยายพันธุ์:  การปักชำ การตอน การใช้เมล็ด