136.ต้นดอกฝ้ายคำ

135.ต้นก้ามกุ้ง

วงศ์  Heliconiaceae

ชื่อวิทยาศาสตร์: Heliconia  psittacorum L.f.
ชื่อสามัญ: Heliconia
ชื่อท้องถิ่น: ก้ามกุ้ง   ธรรมรักษา

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์       
ต้นเฮลิโคเนียเป็นพืชหลายปี (perennial) ลำต้นไม่มีเนื้อไม้  และมีลำต้นใต้ดินแบบเหง้า  (rhizome) โดยหน่อใหม่จะแตกตาบนส่วนของเหง้าเดิมขนานกับผิวดิน มีลำต้นเทียมวางซ้อนสลับไปมา (overlapping) ใบเรียงตัวอยู่บนลำต้นเทียมแบบสลับตรงกันข้าม (alternate) ใน ระนาบเดียวกัน(distichores) แต่ละใบประกอบด้วยส่วนของก้านใบ (petiole) และ แผ่นใบ(blade) 
ผลเฮลิโคเนียมีลักษณะคล้ายผลท้อ มีเปลือกแข็งหุ้ม เนื้อนุ่ม มีเมล็ด 1-3 เมล็ด ผลมีหลายสี
Heliconia  psittacorum เป็นเฮลิโคเนียชนิดดอกเล็กที่มีความสูง 0.6-2 เมตร ขยายกอเป็นวงกว้าง  ช่อดอกตั้ง ออกดอกตลอดปี เฮลิโคเนียชนิดนี้มีหลายพันธุ์  เช่น  โกลเด้นทอร์ช หรือ ก้ามกุ้งสีทอง ซึ่งนิยมปลูกตัดดอกในปัจจุบันเพราะมีกลีบดอกหนา และสีสดใส  มีกาบรองดอก 4-8  อัน สีเหลืองถึงสีทอง แกนช่อดอกสีเหลือง บริเวณโคนของแกนช่อดอกแต่ละอันจะมีสีแดงเล็กน้อย ดอกสีเหลืองทองปลายกลีบดอกเคลือบสีเขียวเล็กน้อย (สุปราณี, 2540; สุมิตรา, 2548)

การใช้ประโยชน์ ไม้ตัดดอก  ไม้กระถาง  ตกแต่งสวน

134.ต้นตะแบก

133.ต้นอะโวกาโด้

อะโวกาโด้ ผลไม้มหัศจรรย์ สำหรับผู้ที่ต้องการลดความอ้วน ผู้มีปัญหาไขมันในเลือดสูง เด็กและทารกก็ทานได้ เป็นผลไม้ที่มีไขมันชนิดดีสูง อายุที่ออกผลคือ 4ปี มีขายค่ะ อายุ 2ปีกว่าแล้ว สูงประมาณ 2.2 เมตร (4 ปีก็ให้ลูก)

132.ต้นตีนจำ

ชื่อวิทยาศาสตร์ :   Ardisia polycephala  Wall.

วงศ์ :   MYRSINACEAE

ชื่ออื่น :  ตีนจำ (เลย) ผักจำ ผักจ้ำแดง (เชียงใหม่, เชียงราย)

     ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :  ไม้ต้นขนาดย่อม สูง 2-3 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกสลับกันเป็นคู่ ๆ ตามข้อต้น ลักษณะใบเป็นรูปไข่ ปลายแหลม โคนใบสอบ ขอบใบเรียบ ไม่มีจักร ใบจะหนา ใหญ่ มีสีเขียวเป็นมัน ดอกออกเป็นช่ออยู่ตามปลายกิ่ง หรือตามส่วนยอด ดอกมีสีชมพูอมขาว ผลโตเท่าขนาดเม็ดนุ่น เมื่อยังอ่อนเป็นสีแดง ผลแก่จะเป็นสีม่วงดำ

ส่วนที่ใช้ และสรรพคุณ :

      ใบ  -   แก้โรคตับพิการ แก้ท้องเสีย แก้ไอ แก้ลม

      ดอก -  ฆ่าเชื้อโรค แก้พยาธิ

      เมล็ด -  แก้ลมพิษ

      ราก - แก้กามโรค และหนองใน พอกปิดแผล ถอนพิษงู

      ต้น - แก้โรคผิวหนัง โรคเรื้อน

131.ต้นจิก

130.ต้นฉำฉา

จามจุรี ก้ามปู ฉำฉา
Albizia saman f. Muell.
    ได้นำมาปลูกที่เมืองไทยครั้งแรกที่เชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2443 โดยนายเอช สเลด เจ้ากรมป่าไม้คนแรกของไทย ต้นใช้เลี้ยงครั่ง เนื้อไม้ลายสวยใช้สำหรับงานแกะสลัก ใบหมักทำปุ๋ย ทนน้ำท่วมขังและมลพิษ กิ่งเปราะหักง่าย ฝักมีน้ำยางเหนียว รากแข็งแรง งัดพื้นให้เสียหายได้

ถิ่นกำเนิด อเมริกาเขตร้อนไปถึงบราซิล
ลักษณะ ไม้ต้น สูง 15-30 เมตร เรือนยอดแผ่กว้างเป็นรูปร่ม กิ่งอ่อนมีขนสั้น
ใบ ใบประกอบ ใบรูปรีหรือไข่ สีเขียวเข้มปนมัน ใต้ใบสีเขียวนวลและมีขน
ดอก ออกเป็นช่อบริเวณซอกใบที่ปลายกิ่งดอกเล็ก มี 5 กลีบ เกสรจานวนมาก สีชมพู ฟูอยู่ กลางดอกออกดอกพร้อม ๆ กันทั้งต้น
ฤดูออกดอก สิงหาคม - กุมภาพันธ์ กลิ่นหอมอ่อน ๆ
สภาพปลูก ดินทั่วไป แสงแดดจัด ทนน้ำท่วมขังและมลพิษ
ขยายพันธ์ เพาะเมล็ด